mercurier

Short: Santa Maria de Jesus – Finca Valhalla – Finca Filadelfia

Vandaag huurden we een scooter om de omgeving van Antigua te verkennen. Stefaan mocht rijden en hij voelde zich daarbij heel goed .

Eerst naar Santa Maria de Jesus waar we een prachtig zicht hadden op de Volcano Agua. Onderweg ook leuk om Antigua 500m lager te zien liggen in de vallei.

Na een korte tussenstop in Antigua gingen we richting Ciudad Vieja. Even halt houden en door naar San Miguel Dueñas. Daar op zoek naar Valhalla, een finca van een exentrieke Amerikaan. Niet zo makkelijk gevonden, al vragen we ons nog af hoe dat komt :-s.

In finca Valhalla kregen we een kleine rondleiding. Men heeft er een ecologisch project lopen en alles draait om macadamia, een boomsoort. Naast de gratis rondleiding kon je ook genieten van een free gezichtsmassage. Zalig zachte handjes . We aten er ook lekkere pancakes en dronken een  rojas de jamaica drankje (op basis van bloemblaadjes). We wilden ook nog een coffee finca bezoeken en kregen de tip om naar San Felipe te crossen.

Zo gezegd, zo gedaan… op die manier hadden we de vier richtingen rond Antigua aangesneden. In San Felipe wist men ons onmiddellijk te vertellen waar we “Finca Filadelfia” konden vinden. Eigenlijk konden we er niet naast kijken hoor. Een superdeluxe koffieboerderij met alles op en aan (hotel, manege, branderij, wassalon, industriele keuken, plantage, winkel, restaurant, …), te bereiken via een immense oprijlaan. Voor een rondleiding waren we jammergenoeg te laat, maar we konden vrij rondlopen/rondtoeren met de scooter op het domein.

Daarna nog even doorgereden naar Jocotenango en terug naar Antigua voor een frisse douche en een lekker hapje.

Short: Walking in the morning, climb the Pacaya and walk next to the lava in the aternoon.

Gisteren gids, vervoer en veiligheidspolitie geboekt, vandaag klimmen… op de actieve vulkaan van 2250m kan je lava zien vloeien heeft men ons verteld. We zullen zien…

Nadat we in de voormiddag nog wat inkopen hadden gedaan een een wandeling in Antigua werden we om 14u verwacht aan het centrale park. Daar konden we de bus op richting Pacaya. Om 16u konden we in groep “Barco” de beklimming aanvatten. Anderhalf uur later stonden we op gestolde lava. En jawel… we konden tot op een meter van vloeibare klauteren. De vloeibare massa zou zo’n 600 graden hebben dus het was wel wat opletten geblazen, want de berg leeft en de lavastroom is niet altijd even betrouwbaar. Tijdens te afdaling genoten we van een prachtige sunset! Het werd vlug donker en we dienden onze zaklamp boven te halen om beneden te geraken. Tegen 21 uur waren we terug in Antigua. og vlug een hapje eten aan het park en we konden we terugkijken op een zeer interessante en boeiende ervaring.

Short: We went from Atitlan to Antigua by pullman. In Antigua there was a classical concert and we had fun with a salsa live band.

Nog een laatste sunrise, omstreeks 5u30, meegenomen vooraleer we de lancha naar Panajachel kozen voor onze verplaatsing naar Antigua. We hoopten daar op een vlugge verbinding, maar we hadden pech. Ofwel een “dure” shuttle, ofwel wachten op een chickenbus die pas om 11u15 zou passeren. Even ontbijten en we zien dan nog wel dachten we. Toen we tegen 10u30 buiten kwamen werden de aanbiedingen ons om de oren gegooid. Uiteindelijk konden we direct op een pullman stappen die onmiddellijk zou vertrekken. De goedkoopsten en comfortabelste oplossing, dus we hadden geen reden tot klagen.

In de namiddag kwamen we aan in Antigua. Het was er zeer druk en er heerst hier een toch wel andere sfeer dan de rest van Guatemala. Het koloniale karakter heeft wel iets. De vele toeristen nemen we er dan maar bij.

Zaterdag 28 april… Sofie trouwt en we hadden beloofd eraan te denken. Hier deden ze dat trouwens ook want we zagen niet minder dan drie plechtigheden. Daarna nog een leuke wandeling door de stad om te besluiten met een klassiek concert voor de cathedraal… wat een decor!

´s Avonds nog iets gaan eten en we troffen een plaatsje met live muziek op het binnenpleintje. De vurige salsa werkte aanstekelijk en ook al was er niet veel plaats over, er werd gedanst dat de stukken er van af vlogen. Perfecter kan je de avond niet afsluiten!

Short: We took a lancha to Panajachel and the bus to Sololá. Wonderful atmosphere at the market, even better than Chichi. Realy bad weather in the evening.

Na een lekker kopje chocolate caliente namen we om half acht de lancha naar Panajachel. Zowel in San Perdo la Laguna als in Pana zochten we naar een fiets of een moto om te huren, maar alles was (nog) potdicht. Dan maar weer bus op, bus af. Vanaf Pana was het voor de chickenbus flink klimmen, misschien was het toch best dat we de fiets niet konden huren .

In Sololá vonden we een heerlijke drukte op de markt. Opnieuw een explosie van kleur door de plaatselijke traditionele klederdracht. Hier dragen ook de meeste mannen een typische outfit. Heerlijk “people watchen” in het centrale parkje. Tussen de kraampjes was het drummen, er heerste immers een drukte van jewelste. Eigenlijk was Sololá een nóg leukere ervaring dan Chichi door de afwezigheid van de massa toeristen.

Toen we ´s avonds terug in San Pedro la Laguna waren, zagen we een fel onweer naderen over het water. Nog net wat leuke foto´s kunnen nemen en dan binnen spurten, want de zind en regen kwamen vlug opzetten. Tussen de druppels door zochten we iets om te eten en na deze update van de blog kropen we vroeg onder de wol.

Morgen vroeg, laatste etappe, koers richting Antigua.

Short: The sunrise at the lake of Atitlan is amazing! Today Chichi… we went to the market in Chichicastenango and were touched by the beauty of colors.

Om vijf uur op om de prachtige zonsopgang aan het meer niet te missen! Volgens sommigen is dit het mooiste meer ter wereld. Ik heb er al enkele gezien en moet toegeven dat dit ook hoog op het lijstje staat. Prachtige sfeer, veel variatie en de omringende vulkanen maken van het meer van Atitlan toch wel iets speciaals.

Na een verkwikkende douche probeerden we in Chichi te geraken. Daar is het immers op donderdag (en zondag) markt. Dit is echt wel een toeristische trekpleister. Voor het eerst zagen we een massa buitenlanders. We hoorden vlaams, hollands en weet ik wat nog allemaal. Niet zo plezant, maar de kleurenpracht en de gezelligheid van de markt maakte veel goed. We probeerden de kunst van het afdingen en merkten dat dit oefening vergt. Maar soms laat je ook je hart spreken; als een klein meisje met een vertederend gezichtje haar popje aanbiedt, dan denk je zelfs even niet aan afdingen.

Buiten de markt is er in Chichi eigenlijk niet echt iets te zien. Het was dan ook ideaal qua tijd toen we omstreeks 14u30 terug naar San Pedro la Laguna terugkeerden. Even terug op adem komen en iets zoeken om te gaan eten. Opnieuw iets leuk en goed gevonden .

Short: Some troubles because of strikes but with some adventure and an alternative route, we arrived in San Pedro la Laguna as planned.

Heel vroeg stonden we op, omdat we de eerste bus wilden nemen en we nog een klein uurtje te voet naar de terminal gingen stappen. Vroeg opstaan en alles klaarmaken was geen probleem, maar buiten geraken en afrekenen daarentegen…

Toch nog op tijd kunnen vertrekken naar Terminal Minerva. Er rijden rechtsreekse bussen naar San Pedro la Laguna dus piece of cake dachten we. Toen de bus op zich liet wachten probeerden we ons te informeren. Er was een “probleem” en er zou enkel om 14 uur een bus vertrekken. Dan maar geen rechtstreekse dachten we met een andere bus. En vrij vlug vertrokken we. Nog geen tien kilometer verder stond alles stil. Niemand wist wat er gaande was en iedereen, op 4 man na, stapte af. Via binnenwegjes (en hier zijn dat een soort landwegskes) reed de chickenbus terug naar Xela. Twee uur nadat we vertrokken waren stonden we terug aan de busterminal. We verkozen het avontuur en probeerden via een andere weg aan het meer van Atitlan te geraken.

Eerst naar El Zarco waar we dienden over te stappen. Maar ook daar problemen! Het werd ons duidelijk… stakingen in gans het land. Gelukkig was de staking op de splitsing waar wij van bus dienden te wisselen. Te voet voorbij de stakers en wat waren die gelukkig toen we een foto namen. We werden op applaus onthaald en mochten rustig door waar we aan de andere kant van de stakingsposten een bus vonden die richting hoofdstad reed. We reden mee tot in Cocales. We zaten voor op schema, dus alles zag er goed uit. In Cocales hadden we onmiddellijk aansluiting richting Santiago de Atitlan en via de boot konden we van daaruit naar San Pedro la Laguna.

Een zware en avondtuurlijke dag, maar we raakten op onze eindbestemming waar we een hotelletje vonden met zicht op het meer… met de hangmat voor de deur leek dit perfect voor ons.

Short: Three villages with typical churches. Extras were Maximon in San Andres Xécul, the monasterio in San Cristóbal Totonicapán, textile and a special drink in Salcaja.

In de voormiddag gingen we op zoek naar info over de bussen naar San Pedro la Laguna waar we morgen zeker zouden moeten geraken. Op die manier hebben we opnieuw een leuke wandeling door Xela gemaakt. In afwachting voor de tour in de namiddag bleven we plakken op een plein waar het observeren van loco´s een aangenaam en leerrijk tijdverdrijf bleek te zijn.

Stipt om 14u werden we opgepikt voor onze tocht naar de indigenous villages. We gingen naar drie dorpjes, telkens met de kerk als centraal gegeven van de uitstap. Drie verschillende kerkjes trouwens: in San Andres Xécul zagen we een zeer kleurrijke kerk en gingen we ook de calvarie op met gierende banden. We namen ook een kijkje bij de Maximon. In San Cristóbal Totonicapán een volledig witte kerk die aan de binnenkant wel iets mooier was. Deze kerk is een deel van een klooster. We konden ook daar eens een kijkje nemen vooraleer we naar Salcaja reden. Onderweg nog het typische kerkhof bekenen en op naar het oudste kerkje van Middem-Amerika. In Salcaja hadden de Spaanse veroveraars immers de werken gestart voor het eerste kerkje in Centraal-Amerika. Later hebben ze dit vlug vlug ¨afgewerkt¨vooraleer ze Xela verkozen om daar het economisch hart te stichten. De tour werd afgesloten met een bezoekje aan een zoldertje waar men op ambachtelijke wijze de plaatselijk typische stoffen weeft. Iedere zolder in Salcaja zou deze activiteit herbergen, ondanks dat de inwoners veelal Ladino´s zijn en de stoffen eerder bedoeld voor de inheemsen. Op acht uur maakt men 4 yard die men verkoopt aan 50 dollar per yard. Dure kledij dus :-s. Op het einde kregen we nog een plaatselijke drank te proeven. Soort sangria, maar eerder likeur…

Tijdens het avondeten konden we de volledige wedstrijd Manchester United – AC Milan volgen in een lokale pub. Nog even de blog aanvullen en vroeg naar bed, want morgen willen we de eerste bus nemen…

Short: By bus to Zunil, a nice place with a beautiful church and cemitary. We did a wonderful walk in the hill to the spa and back.

Vroeg uit de veren om ons luchpakket klaar te maken. Daarna de bus gezocht naar Zunil en nog vrij makkelijk gevonden ook. We konden direct opstappen. In Zunil stapten we af en wandelden we eerst richting kerk. Via de kleine straatjes klommen we naar het typische kerkhofje. Veel meer mensen dan ergens anders waren getooid in de traditionele kledij, wat de sfeer er meteen ook in bracht.

In de omgeving is er vooral landbouw. We verkozen een lange wandeltocht te maken naar de Fuentes Georginas. Door de bergen en tussen de prachtige pareltjes landbouwgrond die men duchtig aan het bewerken was liepen we kilometers aan een stuk te genieten. Na enkel uren bereikten we de warmwaterbronnen. Het was er gelukkig vrij rustig (niet te doen in het weekend naar verluid). Na een zalige plons in de warme spa hadden we nog voldoende tijd over om de tocht terug naar Zunil opnieuw te voet te doen. Het was een beetje een trekking…

Nog even door Zunil gewandeld en een jongetje gelukkig gemaakt door er enkele foto´s van de nemen . Onmiddelljik terug de aansluiting met de bus richting Xela gekregen. Alles liep dus perfect. In Xela nog iets gaan drinken en van een avondmaal genoten. Nu nog wat internetten en de dag zit er alweer op .

Short: We explored the city Xela by foot.

Vandaag een beetje van een overgangsdag. Van de zwoele Carraïbische kust naar het mistige binnenland met zijn vulkanen. Het zou hier een stuk kouder zijn, al merken we daar totnogtoe niet echt veel van.

Even de rest van het reisschema overlopen en zien hoe we onze dagen optimaal kunnen benutten om nog zoveel als mogelijk te kunnen bezoeken. Er is hier een reisbureau van een Belg en gaan daar nog eens informeren voor een daguitstap die we morgen willen doen. “Patrick was not in”, dus we gaan straks nog ff langs.

Intussen hebben we de stad al verkend, de stadiums, de zoo, de marktjes, de kerken, het winkelcentrum, het kerkhof, …

Short: Long trip to cross the country. We went from Livingston via Puerto Barrios and Guatemala City to Quetzaltenango.

“Vroeg” in de morgen vertrokken naar Puerto Barrios met eem privé-lancha (want de andere hadden we gemist). Daar aangekomen wrongen we ons met vijf in een taxi en spoedden we ons naar de busterminal. We stelden dan vast dat we nog een uurtje mochten wachten. Nadat we de tickets gekocht hadden kregen we dus nog de tijd van een lekker ontbijt te genieten.

Met een super de luxe autocar reden we naar de hoofdstad. Onderweg namen we afscheid van Lieselotte die terug keerde naar Cobán.

Na een trip van meer dan vijf uur kwamen we aan in de chaos van de hoofdstad. Vlug een taxi op de kop getikt, en direct naar de volgende bus terminal. We hadden nog een serieus traject voor de boeg door de bergen en dienden dus zeker nog de juiste bus te halen. We hadden geluk en konden om 16u30 meehoppen tot in Xela.

We kwamen aan in Xela om 20u30. Ik wou wel de weg te voet zoeken, maar Esteban vreesde voor de veiligheid en verkoos een taxi te nemen. Na 20u in Guatemala loop je best niet meer als toerist over straat :-s. In de voormiddag was Lieselotte zo vriendelijk geweest alvast een kamer te boeken zodat we zeker een slaapplaats hadden.

Eens geïnstalleerd gingen we nog een wandelingetje maken en aten we bij de Italiaan (op aanraden). En idd… een aanrader. Stefano sloeg een half literken wijn achterover van uitputting en liep wonderbaarlijk recht naar huis (nuja, er was ook een goeie gids in de buurt). Tegen middernacht konden we gaan slapen.